Conjugation of أحضر
to cause to be present with, bring to (doubly transitive) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْضَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْضَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْضَرَ |
| نَحْنُ | أَحْضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْضَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْضَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْضِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْضِرُ |
| نَحْنُ | نُحْضِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْضِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْضِرَ |
| نَحْنُ | نُحْضِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْضِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْضِرْ |
| نَحْنُ | نُحْضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْضِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْضَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْضَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْضَرَتْ |
| نَحْنُ | أَحْضَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْضَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْضَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْضِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْضِرُ |
| نَحْنُ | نُحْضِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْضِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْضِرَ |
| نَحْنُ | نُحْضِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْضِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْضِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْضِرْ |
| نَحْنُ | نُحْضِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْضِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْضِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْضِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْضِرْنَ |