Conjugation of أحسن
ʔaħ.sa.nato do well, to do right; to know (how to do or how to use), to be able to, to have command of, to master, to be proficient in Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْسَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْسَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْسَنَ |
| نَحْنُ | أَحْسَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْسَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْسِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْسِنُ |
| نَحْنُ | نُحْسِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْسِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْسِنَ |
| نَحْنُ | نُحْسِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْسِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْسِنْ |
| نَحْنُ | نُحْسِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْسَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْسَنَتْ |
| نَحْنُ | أَحْسَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْسَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْسِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْسِنُ |
| نَحْنُ | نُحْسِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْسِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْسِنَ |
| نَحْنُ | نُحْسِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْسِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْسِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْسِنْ |
| نَحْنُ | نُحْسِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسِنَّ |