Conjugation of أحرج
ʔaħ.ra.d͡ʒato narrow, straiten, confine, cramp. hamper, impede, restrict Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْرَاج |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْرَجَ |
| نَحْنُ | أَحْرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْرَجُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْرِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِجُ |
| نَحْنُ | نُحْرِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْرِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِجَ |
| نَحْنُ | نُحْرِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْرِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِجْ |
| نَحْنُ | نُحْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرِجُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْرَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْرَجَتْ |
| نَحْنُ | أَحْرَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْرَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْرِجُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِجُ |
| نَحْنُ | نُحْرِجُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْرِجَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِجَ |
| نَحْنُ | نُحْرِجَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْرِجْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِجِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِجْ |
| نَحْنُ | نُحْرِجْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرِجِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرِجْنَ |