مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِجْشَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجْشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْشَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَجْشَمَ |
| نَحْنُ | أَجْشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْشَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجْشَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجْشِمُ |
| نَحْنُ | نُجْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجْشِمَ |
| نَحْنُ | نُجْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجْشِمْ |
| نَحْنُ | نُجْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْشِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجْشَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْشَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَجْشَمَتْ |
| نَحْنُ | أَجْشَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْشَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجْشَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجْشِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجْشِمُ |
| نَحْنُ | نُجْشِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجْشِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجْشِمَ |
| نَحْنُ | نُجْشِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجْشِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْشِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجْشِمْ |
| نَحْنُ | نُجْشِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْشِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْشِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْشِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْشِمْنَ |