Conjugation of أجدى
to avail, to be useful Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِجْدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَجْدَى |
| نَحْنُ | أَجْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِي |
| هُوَ / هِيَ | يُجْدِي |
| نَحْنُ | نُجْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجْدِيَ |
| نَحْنُ | نُجْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِ |
| هُوَ / هِيَ | يُجْدِ |
| نَحْنُ | نُجْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَجْدَتْ |
| نَحْنُ | أَجْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجْدِي |
| نَحْنُ | نُجْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجْدِيَ |
| نَحْنُ | نُجْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجْدِ |
| نَحْنُ | نُجْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجْدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجْدِينَ |