Conjugation of أجاف
to hit the innards of, to wound the belly of Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِجَافَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَجَافَ |
| نَحْنُ | أَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِيفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُجِيفُ |
| نَحْنُ | نُجِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِيفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِيفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِيفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُجِيفَ |
| نَحْنُ | نُجِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِيفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُجِفْ |
| نَحْنُ | نُجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِيفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجِيفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَجَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَجَافَتْ |
| نَحْنُ | أَجَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَجَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُجِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِيفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُجِيفُ |
| نَحْنُ | نُجِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُجِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجِيفَ |
| نَحْنُ | نُجِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُجِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُجِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُجِفْ |
| نَحْنُ | نُجِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُجِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُجِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَجِيفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَجِفْنَ |