Conjugation of أثبت
to establish, to corroborate, to affirm Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِثْبَات |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَثْبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَثْبَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | أَثْبَتَ |
| نَحْنُ | أَثْبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَثْبَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَثْبَتُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُثْبِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتُ |
| هُوَ / هِيَ | يُثْبِتُ |
| نَحْنُ | نُثْبِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُثْبِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتَ |
| هُوَ / هِيَ | يُثْبِتَ |
| نَحْنُ | نُثْبِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُثْبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتْ |
| هُوَ / هِيَ | يُثْبِتْ |
| نَحْنُ | نُثْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَثْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَثْبِتُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَثْبَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَثْبَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | أَثْبَتَتْ |
| نَحْنُ | أَثْبَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَثْبَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَثْبَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُثْبِتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُثْبِتُ |
| نَحْنُ | نُثْبِتُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُثْبِتَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُثْبِتَ |
| نَحْنُ | نُثْبِتَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُثْبِتْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُثْبِتِي |
| هُوَ / هِيَ | تُثْبِتْ |
| نَحْنُ | نُثْبِتْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُثْبِتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُثْبِتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَثْبِتِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَثْبِتْنَ |