Conjugation of أتلف
ʔat.la.fato damage; to destroy, to make perish, to spoil, to ruin, to mung, to waste Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِتْلَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَتْلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتْلَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَتْلَفَ |
| نَحْنُ | أَتْلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتْلَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَتْلَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتْلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُتْلِفُ |
| نَحْنُ | نُتْلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتْلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُتْلِفَ |
| نَحْنُ | نُتْلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتْلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُتْلِفْ |
| نَحْنُ | نُتْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتْلِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَتْلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتْلَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَتْلَفَتْ |
| نَحْنُ | أَتْلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتْلَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَتْلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتْلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُتْلِفُ |
| نَحْنُ | نُتْلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتْلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتْلِفَ |
| نَحْنُ | نُتْلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتْلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتْلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتْلِفْ |
| نَحْنُ | نُتْلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتْلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتْلِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتْلِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتْلِفْنَ |