Conjugation of أتاح
ʔa.taː.ħato make easy, to make possible, to facilitate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِتَاحَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَتَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَتَاحَ |
| نَحْنُ | أَتَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَتَاحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِيحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُتِيحُ |
| نَحْنُ | نُتِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِيحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِيحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِيحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُتِيحَ |
| نَحْنُ | نُتِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِيحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُتِحْ |
| نَحْنُ | نُتِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِيحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتِيحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَتَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَتَاحَتْ |
| نَحْنُ | أَتَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَتَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُتِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِيحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُتِيحُ |
| نَحْنُ | نُتِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُتِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتِيحَ |
| نَحْنُ | نُتِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُتِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُتِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُتِحْ |
| نَحْنُ | نُتِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُتِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُتِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَتِيحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَتِحْنَ |