Conjugation of أبصر
to see Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِبْصَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبْصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْصَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبْصَرَ |
| نَحْنُ | أَبْصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْصَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبْصَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبْصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْصِرُ |
| نَحْنُ | نُبْصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبْصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْصِرَ |
| نَحْنُ | نُبْصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبْصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْصِرْ |
| نَحْنُ | نُبْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْصِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبْصَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْصَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبْصَرَتْ |
| نَحْنُ | أَبْصَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْصَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبْصَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبْصِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبْصِرُ |
| نَحْنُ | نُبْصِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبْصِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبْصِرَ |
| نَحْنُ | نُبْصِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبْصِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْصِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبْصِرْ |
| نَحْنُ | نُبْصِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْصِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْصِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْصِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْصِرْنَ |