مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَبْث |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَثَ |
| نَحْنُ | أَبَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبِثُ |
| نَحْنُ | نَأْبِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبِثَ |
| نَحْنُ | نَأْبِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبِثْ |
| نَحْنُ | نَأْبِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْبِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْبِثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَثَتْ |
| نَحْنُ | أَبَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبِثُ |
| نَحْنُ | نَأْبِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبِثَ |
| نَحْنُ | نَأْبِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبِثْ |
| نَحْنُ | نَأْبِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبِثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْبِثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْبِثْنَ |