Conjugation of ابتسر
to take premature action with, to begin (something) too early, to begin (something) prematurely Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِبْتِسَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِبْتَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْتَسَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِبْتَسَرَ |
| نَحْنُ | اِبْتَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْتَسَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِبْتَسَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْتَسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتَسِرُ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْتَسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتَسِرَ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْتَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتَسِرْ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْتَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْتَسِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِبْتَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْتَسَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِبْتَسَرَتْ |
| نَحْنُ | اِبْتَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْتَسَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِبْتَسَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْتَسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتَسِرُ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْتَسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتَسِرَ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْتَسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتَسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتَسِرْ |
| نَحْنُ | نَبْتَسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتَسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتَسِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِبْتَسِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِبْتَسِرْنَ |