Conjugation of أبان
ʔa.baː.nato explain; to account for; to expound; to elucidate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِبَانَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَانَ |
| نَحْنُ | أَبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِينُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِينُ |
| نَحْنُ | نُبِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِينُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِينُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِينَ |
| نَحْنُ | نُبِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِينُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِنْ |
| نَحْنُ | نُبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِينُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبِينُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَانَتْ |
| نَحْنُ | أَبَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِينِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبِينُ |
| نَحْنُ | نُبِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبِينَ |
| نَحْنُ | نُبِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبِنْ |
| نَحْنُ | نُبِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبِينِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبِنَّ |