Conjugation of آنث
to give birth to a female Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِينَاث |
الْمَاضِي
| أَنَا | آنَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آنَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | آنَثَ |
| نَحْنُ | آنَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آنَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | آنَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُونِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْنِثُ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُونِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْنِثَ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُونِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْنِثْ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آنِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آنِثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | آنَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آنَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | آنَثَتْ |
| نَحْنُ | آنَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آنَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | آنَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُونِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْنِثُ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُونِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْنِثَ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُونِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْنِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْنِثْ |
| نَحْنُ | نُؤْنِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْنِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْنِثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آنِثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آنِثْنَ |