Conjugation of آمر
to ask advice of, to seek the opinion of, to consult Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُؤَامَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | آمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | آمَرَ |
| نَحْنُ | آمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | آمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَامِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَامِرُ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَامِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَامِرَ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَامِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَامِرْ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | آمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | آمَرَتْ |
| نَحْنُ | آمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | آمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَامِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَامِرُ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَامِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَامِرَ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَامِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَامِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَامِرْ |
| نَحْنُ | نُؤَامِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَامِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَامِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آمِرْنَ |