Conjugation of آخذ
to censure, to blame Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُؤَاخَذَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | آخَذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آخَذْتَ |
| هُوَ / هِيَ | آخَذَ |
| نَحْنُ | آخَذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آخَذْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | آخَذُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَاخِذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذُ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَاخِذُ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَاخِذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَاخِذَ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَاخِذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذْ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤَاخِذْ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آخِذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آخِذُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | آخَذْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آخَذْتِ |
| هُوَ / هِيَ | آخَذَتْ |
| نَحْنُ | آخَذْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آخَذْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | آخَذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُؤَاخِذُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَاخِذُ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُؤَاخِذَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَاخِذَ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُؤَاخِذْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤَاخِذِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤَاخِذْ |
| نَحْنُ | نُؤَاخِذْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤَاخِذْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤَاخِذْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آخِذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آخِذْنَ |